صفحه سفید

صفحه ای برای گفتن در مورد هر آنچه در مورد جوانی می خواهیم بگوییم                                            اینجا

پیش به سوی دنیای جدید!

اين دهمين روز کار اين وبلاگ و اين هم پنجمين پست من است و طبق قانون بلگفا از اين به بعد مي توانم به فهرست وبلاگ ها اضافه گردم. چيزي که خيلي دنبالش هستم آشنايي با افکار ديگران و نقد افکار مختلف است. خواهشمند است اين داشته هاي خود را از من دريغ نکنيد.(مهمترين قسمت اين وبلاگ هم براي من اندیشه گاه است.)
الان که مي خواهم به اين فهرست اضافه شوم احساس مي کنم که کشتي هستم که 10 روز فرصت داشته و حالا مي خواهد از اسکله جدا گردد و به اقيانوس بزرگ وب وارد گردد،به  اميد خدا، ساحل اين سفر سلامت باشد.

دوست داشتم

این چند روز دلم تنگ شده بودتا زودتر بیام سر کلاس درس، نه اینکه دلم واسه کلاس ودرس تنگ شده باشه، که اونوسالها دارم می یام. دلم می خواست ببینمش، آخه یک ماه بود ندیده بودمش. مهم نیست چند ساله با هم حرف نمی زنیم، مهم نیست با هم حتی قهرهم نیستیم، که اگه بودیم، قهر بهانه ای بود برای امیدواری به تغییر. فقط این مهم بود که می خواستم ببینمش

چند تا عکس خانوادگی و یه نقاشی یه خطی!

اين هم عکس هاي يک آدم تو زندگي شخصي اش، حتي هنگام رئيس جمهوري! (هر کي ديگه جاش بود . . . )

                    احمدي نژاد اگر هر عيبي که دارد ساده زيستيش ميتواند الگو باشد

                                                        اينجا 

 

                                     اين هم يه نقاشي که با يه خط کشيده شده!

                                                         اينجا

نامه ای به آقای دایی ( چه جوری این را بهش برسانم؟)

. . . شاید اگر اشتباه داوری آخر فصل قبل، نبود سایپا قهرمان فصل پیش نبود وشما هم سرمربی فعلی تیم ملی . . .

                                               

ادامه مطلب

سلام