چاقوی اصفهانی

      ضرب المثلی داریم که می گوید، چاقو دسته خودش را نمی برد، ولی انگار این ضرب المثل برای اصفهانی ها مصداق ندارد. 
      سپاهان اصفهان امروز با گل دقیقه 96 سپهر حیدری قهرمانی را در 60 ثانیه مانده به انتهای لیگ واگذار کرد. پایانی که به قول عادل فردوسی پور دراماتیک بود و با اجازه تان، من هم یک کم آن را دراماتیک تر می کنم.
      سپهر حیدری که در این لحظات محبوبترین بازیکن پرسپولیس است، در دفاع بازی می کند و در نتیجه خیی کم گل می زند، اما این فصل دو  گل خیلی مهم و حیاتی زده؛ اولین بار در دور رفت رقابت ها و در ورزشگاه آزادی در حالی که تیمش مقابل ذوب آهن اصفهان 1-1 مساوی بود، با گلی که با ضربه سر به تیم سابقش زد نتیجه را 1-2 کرد و 3 امتیاز حیاتی برای تیمش گرفت؛ ولی کار به همین جا ختم نمی شود و قرار است تاریخ دوباره تکرار شود.  
    بله 28 اردیبهشت ورزشگاه آزادی،  سپاهان 1-پرسپولیس 1 ، داور تا لحظاتی دیگر سوت پایان بازی را می زند و آن وقت اصفهانی ها برای دومین بار قهرمان لیگ برتر می شوند، آشوبی شوتش را به دفاع می زند، آه از نهاد پرسپولیسی ها بلند می شود و اصفهانی ها به قهرمانیشان  مطمئن می شوند، ولی ناگهان در یک رفت وبرگشت، توپ به حیدری می رسد و دوباره نوبت کاپیتان فصل قبل ذوب آهن اصفهان است که با ضربه سر نتیجه را 1-2 کتد و 3 امتیاز با ارزش برای تیمش بگیرد و حکم قهرمانی را برای دومین بار به نام قرمزهای تهرانی بزند.
      همین » اصفهانی علیه اصفهانی» تلخی باخت را برای هواداران تیم خوب سپاهان بیشتر می کند. مثل اینکه چاقوی اصفهانی این بار، دسته اش را برید؛ آن هم چه بریدنی!